கரிசல் மண்

கரிசல் காட்டின் விடியல் நாராயணன், மாறன், அழகிரிசாமி போன்ற ஆடு மேய்ப்பவர்களின் உழைப்போடு தொடங்குதுங்க. அவங்க சாதாரண ஓட்டு வீடுகள்லயும், ஆட்டுப் பட்டிகள்லயும் வசிச்சாலும், அவங்க அறிவு என்னவோ உலகத்தையே சுத்தி வருது. ​அனுராதா காலையிலேயே நுரை ததும்பும் ஆட்டுப் பாலை அந்தப் பித்தளைத் தூக்கு வாளியில கொண்டு வர்றதோட அவங்க பொழுது ஆரம்பிக்குது. மத்தியான வெயில்ல, அந்தப் பெரிய ஆலமரத்தடி மேடையில இவங்க நாலஞ்சு பேரும் உக்காந்துட்டுப் பேசுறது இருக்கே... அதுதாங்க ஹைலைட்! ​வெறும் ஆடு, மாடு பத்தி மட்டும் பேசாம, இன்னைக்கு உலகமே வியக்குற AI (ஆர்ட்டிஃபிஷியல் இன்டெலிஜென்ஸ்) பத்தியும், உக்ரைன் போர்னால ஏற்படுற உலகப் பொருளாதார மாற்றங்கள் பத்தியும் அந்த ஆலமரத்தடியிலயே அலசி ஆராய்வாங்க. கையில புஸ்தகத்தோட ஆடு மேய்க்குற இவங்க, அறிவில பெரிய மேதாவிங்களுக்கே சவால் விடுறவங்க. ​சாப்பாட்டுல கம்புச் சோறும், சின்ன வெங்காயமும், வாளி நிறைய ஆட்டுப் பாலும் தான் இவங்களுக்கு அமிர்தம். எப்போதாவது நடக்குற அந்தச் சுத்தமான கறி விருந்து ஊரையே கொண்டாட்டமாக்கும். மாறனுக்கும் அனுராதாவுக்கும் நடுவுல மலருற அந்தத் தூய்மையான காதல், அந்தக் கரிசல் மண்ணைப் போலவே மேல பாக்கக் கரடுமுரடா இருந்தாலும், உள்ளுக்குள்ள ரொம்ப ஈரமானது. ​வறுமை வந்தாலும், ஆடுகளுக்கு நோய் வந்தாலும் அந்த மண்ணையும், தங்களுடைய வாசிப்புப் பழக்கத்தையும் இவங்க கைவிட்டதே இல்லை. இது வெறும் ஆடு மேய்ப்பவர்களோட கதையில்லைங்க; அந்தப் புழுதி மண்ணுக்குள்ளார உலகத்தையே வச்சிருக்கற அறிவார்ந்த மனிதர்களின் காவியம்!