தாடி வைத்த காதலன்

தாடி வைத்த காதலன்

(ஒரு பேஸ்புக் காதலின் சிறுகதை)

---

2019, பிப்ரவரி 14. காதலர் தினம்.

ராஜூ அன்று தனக்கென்று ஒரு புது லுக்கைத் தயார் செய்திருந்தான். முகம் முழுக்க அடர்த்தியான தாடி. மூன்று மாதங்களாக வளர்த்தது. கோவையின் அந்த சின்ன அறையில் கண்ணாடி முன் நின்று, தானே தன்னைப் பார்த்துக் கொண்டான்.

"சூப்பர்... இப்ப இந்தப் போட்டோவைப் பேஸ்புக்கில் போடணும்."

போட்டான்.

விளையாட்டுத்தனமாகக் கேப�னும் போட்டான்:

"தாடி இல்லாதவன் காதலனே இல்ல... தாடி இருக்கறவனை யாரும் தடுக்க முடியாது. ஹேப்பி காதலர் தினம்!"

சில நிமிடங்களில் லைக்குகள் வரத் தொடங்கின. அப்போதான் அறிமுகமில்லாத ஒரு பெண்ணின் பெயர் கமெண்டில் வந்தது.

சந்திரா - மதுரை

"தாடிக்கும் காதலுக்கும் என்ன சம்பந்தம்? காதல் இதயத்தில் இருக்க வேண்டுமே தவிர, முகத்தில் இல்லையே!"

ராஜூவுக்கு அந்தச் சவால் பிடித்திருந்தது. உடனே பதிலிட்டான்:

"மேடம், தாடி இருக்கறவங்களுக்கு இதயமே இல்லாத மாதிரி பேசாதீங்க. ஒரு வாய்ப்பு கொடுங்க, தெரியும்."

"வாய்ப்பா? பேஸ்புக் லைவ்லயே தெரிஞ்சுக்கலாம். நாளை மாலை 6 மணிக்கு. வர்றீங்களா?"

"நிச்சயமா!"

---

முதல் சந்திப்பு (பேஸ்புக் லைவ்):

சந்திரா மதுரை மீனாட்சி அம்மன் கோவிலின் முன்பாக நின்று லைவ் போட்டாள். "சொல்லுங்க ராஜூ... தாடிக்கும் காதலுக்கும் என்ன தொடர்பு?"

ராஜூ கோவையில் தன் அறையில் இருந்தான். "நான் ஒரு கவிதை சொல்றேன் கேளுங்க, மேடம்:

'தாடி வளர்த்தவன் மனசு கொஞ்சம் தடிமனானது,

ஆனால் அதற்குள் ஒரு மென்மையான ஜாக்கிரதையானது.

ஒரு பொண்ணு சிரிச்சா போதும்,

அவன் உருகிவிடுவானே... அது தெரியாமலானது.'

சந்திரா சிரித்தாள். "அடப்பாவி... உங்களுக்குக் கவிதை எழுதத் தெரியுமா?"

"உங்களுக்காக எழுதக் கற்றுக்கிட்டேன்."

அன்று முதல் நாளும் பேச்சு. இரவும் பேச்சு. விடியும் வரை பேச்சு.

---

2020, ஏப்ரல்.

தாடி இப்போது இன்னும் அடர்த்தியாகி, ராஜூவின் அடையாளமாக மாறியிருந்தது. சந்திரா கிண்டல் செய்வாள்: "உன் தாடியில் ஒரு குருவி கூடு கட்டலாம்போல இருக்கு."

ராஜூ சிரிப்பான்: "அந்தக் குருவிக்கு நீ தானே அம்மா... வந்து கூடு கட்டு."

சந்திராவின் குரல் குறுகுறுத்தது: "ராஜூ... நான்..."

"சொல்லு."

"ஒண்ணுமில்லை. இன்னைக்கு ரொம்ப நாழி ஆச்சு. நாளைக்குப் பேசலாம்."

லைன் துண்டிக்கப்பட்டது.

---

2022, நவம்பர்.

தாடி நீண்டு, ராஜூவின் முகத்தில் காடாகிப் போனது. அதை அவன் வெட்டவே இல்லை. காரணம், சந்திரா ஒருமுறை சொன்னாள்: "தாடியோட இருக்கும் போது உங்க முகத்தில் ஒரு அழகு... அதை வெட்டிடாதீங்க."

அன்று மாலை, பல மாதங்களுக்குப் பிறகு சந்திரா பேஸ்புக்கில் வந்தாள். ஆனால் அவளுடைய பதிவு ஒன்றைப் பார்த்து ராஜூவின் இதயம் உடைந்தது.

"என் நிச்சயதார்த்தம் - டிசம்பர் 10. அனைவரையும் அன்புடன் அழைக்கிறேன்."

புகைப்படத்தில் சந்திராவுக்கு அருகில் ஒரு மென்மையான முகம்... தாடி இல்லாத முகம்.

ராஜூவின் கைகள் நடுங்கின. உடனே அவளுக்கு மெசேஜ் அனுப்பினான்:

"நான் உயிரா நெனச்சேன் சந்திரா. என்னை வெட்டிப் போட்டுட்டியே..."

சிறிது நேரத்தில் பதில் வந்தது:

"ராஜூ... நீ தாடி வைத்த காதலன். ஆனால் காதலுக்குத் தாடி தேவையா? எங்க அப்பா ஒப்புக்கொள்ள மாட்டேன்னு சொல்லிட்டார். என்னால் போராட முடியல. சாரி. இப்போ வேணாம்... தயவு செய்து என்னைத் தேடி வராதே. நீ உன் தாடியோடு சந்தோஷமா இரு."

அதற்குப் பிறகு சந்திரா பேஸ்புக்கிலிருந்து மறைந்தாள். நண்பர் பட்டியலிலிருந்து நீங்கினாள்.

---

இன்று.

ராஜூ இன்னும் அதே தாடியுடன் இருக்கிறான். ஆனால் அந்தத் தாடிக்குக் கீழே அவன் முகம் ஒருபோதும் சிரிப்பதில்லை.

அவன் அறையில் கண்ணாடியின் முன் ஒரு குறிப்பு ஒட்டப்பட்டிருக்கிறது:

"2019ல் ஒரு பெண்ணைச் சந்தித்தேன். 2022ல் அந்தப் பெண் என்னை விட்டுப் போனாள். நடுவில் இருந்தது ஒரு தாடி... ஒரு காதல்... இப்போ மிச்சமிருப்பதெல்லாம் நெனப்புகள் மட்டுமே."

தினமும் காலையில் எழுந்ததும் கண்ணாடியில் தன் தாடியைப் பார்த்துக் கொள்வான் ராஜூ.

"வளர்ந்துவிட்டது... ஆனால் எவ்வளவு வளர்ந்தாலும், உன்னைத் திரும்பக் கொண்டுவராது" என்பது போல் அமைதியாக...

சில சமயம் நினைத்துப் பார்ப்பான்: "அவள் சொன்னதுதானே 'தாடி வேணாம்' என்பதைத் தவிர, என்னையும் வேணாம்னு சொல்லிட்டாளே... தாடியை மட்டும் வெட்டினால் அவளைத் திரும்பக் கொண்டுவர முடியுமா?"

விடை தெரியாத கேள்வி. விடியாத இரவுபோல் அவன் மனசு.

---

இப்போ வேணாம்...

என்று சொல்லிச் சென்றவளின் பேச்சுக்குக் காத்திருக்கிறது ராஜூவின் தாடி.

இன்னும் வெட்டாமல்.

---

முற்றும்