முத்த மழை

உன் மூச்சுக்காற்று என் முகத்தில் மோத, யுகங்கள் கடந்த என் மௌனம் கரைகிறதே! இதழோடு இதழ் சேரும் அந்த நொடியில், இரு உடல்கள் மறைந்து ஓர் உயிர் பிறக்கிறதே! ​பூமிக்கும் வானுக்கும் இடைவெளி இருக்கலாம், ஆனால் நம் தீண்டலுக்கு இடையில் காற்றும் நுழையாதோ? நூறு கவிதைகள் சொல்லத் துடித்த காதலை, உன் ஈர முத்தம் தீர்க்கமாய் எழுதிச் செல்லுதோ! ​காலம் உறைந்து, கவலைகள் தொலைந்து, உன் மார்புக்கூட்டில் நான் தஞ்சம் புகையில்... மரணமும் கூட நம்மைத் தீண்ட அஞ்சி, இந்த முத்த மழைக்குக் குடை பிடிக்குமே!