மௌனத்தின் நிறங்கள்

மௌனத்தின் நிறங்கள் சில காதல்கள் வார்த்தைகளில் பிறக்காது. ஒரு பார்வையின் நிழலில் தொடங்கி, ஒரு மழைத்துளியின் சத்தத்தில் வளர்ந்து, ஒரு சொல்லாத உணர்வின் உள்ளே வாழ்ந்து விடும். அவள் சிரித்தால் — அது மஞ்சள் நிறம். அவள் கோபப்பட்டால் — அது சிவப்பு மழை. அவள் தூரம் சென்றால் — அது சாம்பல் வானம். அவள் அருகில் நின்றால் — உலகமே நீல அமைதி. அவன் காதலை சொல்லவில்லை. ஆனால், அவள் சென்ற பாதையில் மெதுவாக நடந்தான். அவள் விரும்பிய பாடல்களை மனதில் சேமித்தான். அவள் பெயரை மழையில் எழுதி மறைத்தான். மௌனத்திற்கும் நிறங்கள் உண்டு. அதை காதலித்தவர்கள்தான் பார்க்க முடியும். இரண்டு இதயங்கள் பேசாமல் ஒன்றாக துடித்தால் — அதற்குப் பெயர் “மௌனத்தின் நிறங்கள்.”